Ouderschap leer je op straat

Onze kinderen worden, tot ze de volwassen leeftijd hebben bereikt, op van alles getest. Toetsen, tentamens en zwemdiploma’s.  Het begint al met een evaluatie rapport op de peuteropvang, als ze drie jaar oud zijn. Jemig, best belangrijk dus die kinderen. Die zouden dan wel de top of the bill begeleiding krijgen van hun hoofd instructeurs, de ouders?

‘Wat.. wij? Moeten wij ook iets leren?’ *Neemt snel een slok wijn

 We hoeven niks te leren en ook geen certificaat te laten zien. Het complete gebrek aan voorbereiding zie je als een vader zijn pasgeboren baby voor het eerst kleertjes aan doet. Clueless, met een totale verbijstering op zijn gezicht over hoe dat babykleding werkt. Hetzelfde geld voor borstvoeding, ‘bij koeien gaat dat toch heel makkelijk?’ 

Een kind is ook een mens

Hoe anders is die voorbereiding als je een kind adopteert? Je wordt letterlijk in je eigen huis gescand van top tot teen. Als er één haar de verkeerde kant op staat dan ben je de lul. Met die gedachte, van de voorbereiding, niet de lul, ben ik laatst toch maar een audioboek over het ouderschap gaan luisteren. Ik heb immers ook mijn fiets diploma gehaald. Ik hou meer van mijn kinderen dan van mijn fiets. Uit het boek heb ik geleerd dat kinderen ook mensen zijn. Vond ik best heftig om te lezen. Dat is het instap niveau waarop we inschakelen? Dat iemand ons moet vertellen dat kinderen ook mensen zijn?  

Gelukkig is er ook nog een andere plek waar we de basis vaardigden van het ouderschap leren. Op straat. Bij een speeltuin als iemand zijn peuter dapper naar de top van het klimtoestel laat gaan. In de tuin bij je ouders als ze je een hart onder de riem steken. Het is normaal, blijf adem halen. Drink je wijn. En op het schoolplein als je ziet hoe een mede ouder handig onder een speelafspraak weet weg te duiken. Chapeau! Mooi gedaan. Onder het motto, samen staan we sterk. Hier een lijst met waardevolle lessen die ik heb geleerd tijdens mijn apprenticeship jaren in het ouderschap:

Derailen

Deze techniek is een van mijn favoriete om een momentje voor mezelf te bemachtigen ‘ik denk dat papa wel weet waar (vul zelf in) ligt.’

Kookeiland

Als het kan, installeer een kookeiland. Mocht er dan een chaos lawine ontstaan kun je om het kookeiland  heen de vluchtroute naar veiligheid rennen.

Crocs

In de zomer. Zijn ze je beste vriend. Geen veters, geen bandjes. Helemaal autonoom de deur uitkomen. Gun jezelf dit. Geen ‘Haute couture’. Wel hoe ‘Haute ik mijn hoofd koel.’ 

Gebruik het slot

Het toilet is je spa. Gebruik hem zo vaak als je dat nodig acht. En voor iedereen die zegt, mijn kinderen vinden me zelfs daar. Ik heb 1 woord voor je: slot. 

Verwachtingsmanagement

Deel je eigen gebreken met je kinderen zodat ze hun verwachtingen bij stellen. ‘Mama kan niet twee dingen tegelijk’ zeg ik standaard 10 keer als we door de supermarkt heenlopen. En als ik bijna ongesteld word, zeg ik ‘kleintjes, ik moet ongesteld worden wat betekent dat mama misschien een beetje bozig doet. Maar dat heeft niets met jullie te maken maar alles met de gekke stofjes in mama’s lichaam. Ik hou van jullie, ontelbaar veel.’ 

Op de grond liggen

Als ik doe alsof ik slaap dan maken mijn kleintjes me wakker met een kus op mijn wang. Het is de highlight van mijn week. Net als gewoon naast ze op de grond liggen. Pak die momenten en verbrand je ouder to-do lijst die, spoiler alert, toch nooit af gaat zijn. 

Nou dit was m. Tot volgende week! Tjchüss

About the author

Tess Milne

Alle berichten weergeven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.