kindvriendelijk restaurant

Wat doet een restaurant dat niet ‘kindvriendelijk’ is?

Als ik Google op leuke restaurants met kinderen krijg ik als hit ‘kindvriendelijke restaurants’. Wat een gek woord eigenlijk. Wat doen andere restaurants dan? Eten ze de kinderen op?

Kinderen wegstoppen

Kinderen zijn niet overal populair. Zeker niet in stedelijke gebieden, waar voor 12 uur ‘s middags de kater als enige metgezel om een bloederige Mary vraagt.  En dus worden ouders naar kindvriendelijke restaurants verbannen met als horror eindbestemming de baby concept store. Waar hippe vaders om babyccino’s vragen. Voor mij het equivalent van slecht gaan op een festival. Misschien heb je geen kinderen en denk je, ja dus? Lekker rustig toch? Blijf vooral daar. Had je maar geen kinderen moeten nemen.

Maar dat is eigenlijk hetzelfde als oudere mensen wegstoppen in bejaardentehuizen. Kinderen (en ouderen) horen bij het leven. Ik begrijp echt wel dat een tien gangen Michelin sterren restaurant een stretch is. Maar het motto zou toch moeten zijn dat restaurants kindvriendelijk zijn?  

Italië als voorbeeld

In Italië is het heel normaal dat het hele gezin, inclusief kinderen mee uiteten gaat. Daar wordt niemand weggestopt omdat ze teveel zijn. Of in het geval van het hoofd van de familie, te langzaam zijn. Ook mijn moeder maakt er altijd een groot punt van dat de kinderen erbij moeten zijn. Niks wil ze weten van de  ‘we houden van kinderen, maar laat ze liever thuis’ etiquette. Voor hun 12,5 jaar huwelijk mochten wij als kinderen uitkiezen waar we uiteten gingen. Uiteindelijk zaten ze met hun rode wijn in een plastic beker bij de McDonald’s te proosten op hun koperen huwelijk. Wij zielsgelukkig met onze happy meals. 

En dat is ook mijn droom, om samen uiteten te blijven gaan. Gewoon in een restaurant. Eén grote chaotische pastasaus-vliegt-over-de-tafel bende. RIJKS here we come. 👹

About the author

Tess Milne

Alle berichten weergeven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.